بسترهای رشد متداول و ویژگی‌های آنها

چه در حال رشد به صورت هیدروپونیک یا با استفاده از یک سیستم کانتینری، انتخاب بستر رشد مناسب برای کاربرد بسیار مهم است.مناسب برای کاربرد بسیار مهم است. گزینه‌های مختلفی برای رشد بستر وجود دارد. بهترین عملکرد بستگی به سیستم مورد استفاده، انواع گیاهان رشد یافته و تا حدودی ترجیحات شخصی دارد.

بستر در حال رشد به دلایل زیر حیاتی است.

1. به عنوان یک مخزن برای رطوبت و مواد مغذی در اطراف ریشه گیاهان عمل می‌کند و مواد مغذی را در محلول برای جذب و استفاده نگه می‌دارد.
2. فضای منافذ اطراف ریشه برای اکسیژن ایجاد می‌کند و به آنها اجازه تنفس می‌دهد.
3. ریشه‌ها را لنگر می‌اندازد و از گیاهان حمایت می‌کند.

پیت ماس

پیت ماس در بخش عمده قرن گذشته در صنعت باغبانی استفاده شده است و به عنوان یک بستر در سیستم‌های کشت هیدروپونیک محبوب است. در اثر پوسیدگی مواد گیاهی شکل می‌گیرد و متعاقباً در مناطق با زهکشی ضعیف مانند باتلاق‌ها یا مرداب‌ها تجمع می‌یابد.

ذغال سنگ نارس در زمین‌های ذغال سنگ نارس نیمکره شمالی - مناطق باتلاقی و مرطوب حاوی خاک هایی با زهکشی کند تشکیل می‌شود. با از بین رفتن پوشش گیاهی، دمای پایین تر و نرخ اکسیژن پایین، تجزیه باکتری‌ها را کند می‌کند و باعث می‌شود که پوشش گیاهی تا حدی پوسیده در لایه‌ها جمع شود. این سرعت تجزیه آهسته منجر به تشکیل مواد فیبری متراکم و همگن می‌شود که به عنوان ذغال سنگ نارس شناخته می‌شود.

پیت ماس یک نوع پیت خاص است که درصد بالایی از خزه‌های اسفاگنوم در لایه‌های رویشی دارد.

مزایا: سبک، استریل، 10 تا 20 برابر وزن خود در آب نگه می‌دارد، فشرده نمی‌شود، آزادانه تخلیه می‌شود، خاصیت قارچ کشی را نشان می‌دهد.

معایب: pH پایین نیاز به تنظیم قبل از استفاده دارد، مواد آلی پوسیده می‌تواند باعث ناپایداری شیمیایی در سیستم‌های هیدروپونیک شود.

بهتر است به عنوان یک محیط هیدروپونیک اولیه و در باغبانی ظروف برای شروع بذر، تکثیر قلمه‌ها یا به عنوان جزئی از مخلوط گلدان استفاده شود.

کوکوپیت (الیاف نارگیل)

کوکوپیت یا الیاف نارگیل یک ماده تجدید پذیر شبیه پیت ماس است. از الیاف قهوه ای و سفید بین پوشش بیرونی و پوسته دانه نارگیل ساخته شده است. برای ایجاد نارگیل، پوسته‌ها در آب خیس می‌شوند تا نرم شوند و الیاف آن جدا شوند. سپس الیاف خشک شده و به صورت عدل در می‌آیند.

بسته به فرآیند تولید، محصول نهایی از نظر اندازه و شکل متفاوت است و هر نوع کاربرد خاصی دارد.

• مغز نارگیل: شبیه ترین پیت ماس، مغز کوکو شبیه پوسته نارگیل ریز آسیاب شده است. ذرات ریز معمولاً به عنوان یک عنصر در خاک گلدان یا به عنوان تهویه کننده خاک استفاده می‌شود. قبل از استفاده کهنه می‌شود و برای جلوگیری از ترشح نمک به خوبی شسته می‌شود. استفاده از آن به عنوان تنها بستر رشد توصیه نمی‌شود زیرا آب زیادی را در خود نگه می‌دارد.

• فیبر: پس از خشک شدن کامل، الیاف بلند بدون پردازش بیشتر از پوسته جدا می‌شوند. الیاف فرآوری نشده مانند کوکوی فرآوری شده احتباس آب بالایی ندارند اما همچنان به افزایش زهکشی و تخلخل مخلوط گلدان کمک می‌کنند. الیاف بلند اغلب به شکل آسترهایی هستند که برای آویزان کردن سبدها یا ظروف استفاده می‌شوند.

• چیپس: بین مغز کوکو و الیاف فرآوری نشده، تراشه‌ها وجود دارد - تکه‌هایی به اندازه‌ای بزرگ که می‌توانند حفره‌های هوا در محیط رشد یا خاک ایجاد کنند و به حفظ رطوبت کمک کنند. آنها از نظر عملکرد مشابه گلوله‌های رسی قابل گسترش هستند اما یک محصول طبیعی هستند.

مزایا: در برابر تراکم و تجزیه مقاومت می‌کند، PH نزدیک به خنثی است، رشد باکتری‌های مفید را به دلیل لیگنین ها، غنی از هورمون‌ها و محرک‌های زیستی، تقویت می‌کند.

معایب: مشخصات کم مواد مغذی، ظرفیت تبادل کاتیونی بالا ممکن است مواد مغذی را به هم متصل کند، محصولات با کیفیت پایین دارای نمک بالایی هستند.

بهتر است به عنوان یک محیط هیدروپونیک اولیه و در باغبانی ظروف برای شروع بذر، تکثیر قلمه‌ها یا به عنوان جزئی از مخلوط گلدان استفاده شود.

پرلیت

پرلیت یک محصول مبتنی بر سیلیس است که از ابسیدین آتشفشانی سرچشمه می‌گیرد. سنگ خاکستری یا سیاه استخراج می‌شود، خرد می‌شود تا قطعات کوچکی ایجاد شود و سپس تا دمای بسیار بالا گرم می‌شود. در نتیجه، رطوبت داخلی صفحات نازک را تبخیر کرده و منبسط می‌کند تا ذرات درازی با ساختاری آکاردئونی مانند در طول فرآیند ایجاد کند. ورمیکولیت منبسط شده حاصل طلایی قهوه ای است و بر اساس اندازه ذرات درجه بندی می‌شود.

محصول به دست آمده یک ماده سبک و هوادار است که باعث افزایش هوادهی و زهکشی می‌شود. از نظر شیمیایی، ترکیب تقریباً هفتاد تا هفتاد و پنج سیلیس کامل یا دی اکسید سیلیکون است. درصد باقیمانده ترکیبی از اکسید آلومینیوم، اکسیدهای سدیم و مواد معدنی مانند پتاسیم، کلسیم، منیزیم و آهن است.

پس از فرآیند گرمایش، پرلیت باغبانی بر اساس اندازه ذرات آن درجه بندی می‌شود.

• پرلیت فوق درشت (1/4 اینچ - 3/32 اینچ) دارای 19٪ ظرفیت نگهداری آب است. اندازه ذرات بزرگ به بهترین وجه تخلخل را برای بهبود زهکشی و هوادهی افزایش می‌دهد. با این حال، به دلیل قطر آن به اندازه سایزهای دیگر محبوب نیست.
• پرلیت درشت (3/16 اینچ - 3/64 اینچ) دارای 34 درصد ظرفیت نگهداری آب است. تعادل خوبی بین ظرفیت نگهداری آب و زهکشی است. این گرید به عنوان تنها محیط برای گیاهانی که بسترهایی با زهکشی سریع را ترجیح می‌دهند (ساکولنت ها، ارکیده‌ها و غیره) بهترین عملکرد را دارد.
• پرلیت درجه متوسط (1/8 اینچ – 1/32 اینچ) دارای ظرفیت نگهداری آب 46 درصد است. بهتر است از آن به تنهایی به عنوان محیط رشد گیاهان گلدانی یا به عنوان یک ماده در مخلوط گلدان استفاده شود.
• پرلیت درجه ریز (1/16 اینچ – 1/128 اینچ) دارای ظرفیت نگهداری آب 52 درصد است. برای شروع بذر و ریشه زایی قلمه‌های تکثیر بهتر عمل می‌کند.

مزایا: PH خنثی، تجزیه نمی‌شود، غیر سمی، ارزان است.

معایب: منبع تجدید ناپذیر، گرد و غبار محرک است، ظرفیت نگهداری آب بسیار کم است.

بهترین استفاده به عنوان یک محیط اولیه در سیستم‌های هیدروپونیک قطره ای یا سطلی. به عنوان یک محیط اولیه در باغبانی ظروف برای شروع بذر و قلمه زدن و رشد ساکولنت‌ها یا ارکیده ها. همچنین به عنوان یک ماده در مخلوط گلدان استفاده می‌شود.

ورمیکولیت

مشابه پرلیت، ورمیکولیت از گرم کردن بیوتیت یا فلوگوپیت، دو نوع سنگ فیلوسیلیکات، تشکیل می‌شود. این سنگ‌ها حاوی سطوح بالایی از اکسید سیلیکون، اکسید منیزیم و اکسید آلومینیوم هستند. این ذرات در لایه‌هایی از صفحات نازک قرار گرفته‌اند که از نظر ظاهری شبیه میکا هستند.

پس از استخراج، سنگ معدن‌ها از سایر مواد معدنی جدا شده و در فرآیندی به نام لایه برداری فوق گرم می‌شوند. در طول فرآیند، رطوبت داخلی تبخیر شده و صفحات نازک را منبسط می‌کند تا ذرات درازی با ساختاری آکاردئونی مانند ایجاد کند. ورمیکولیت منبسط شده به رنگ قهوه ای طلایی است و بر اساس اندازه ذرات درجه بندی می‌شود.

مزایا: استریل، PH نزدیک به خنثی، تجزیه نشدن، ظرفیت نگهداری آب بالا.

معایب: منبع تجدید ناپذیر، واکنش‌های قلیایی را برای افزایش pH در ناحیه ریشه تقویت می‌کند، احتباس آب زیاد می‌تواند شرایط بی هوازی ایجاد کند.

بهترین استفاده در باغبانی ظروف، چه به عنوان یک ماده در مخلوط‌های گلدانی یا یک محیط اولیه برای شروع بذر و ریشه زایی قلمه ها. اغلب برای استفاده در هیدروپونیک با پرلیت مخلوط می‌شود.

لیکا

لیکا یا سنگریزه‌های رس منبسط شده، که معمولاً به عنوان LECA (دانه‌های خاک رس منبسط شده سبک) شناخته می‌شوند، یک محصول تولیدی است که برای افزایش فضای منافذ بزرگ در ناحیه ریشه استفاده می‌شود. خاک رس تا دمای 2000 درجه سانتیگراد در یک کوره دوار گرم می‌شود و در نتیجه سنگریزه‌های گرد به اندازه مرمر پر از حباب‌های هوا می‌شود.

سنگریزه‌های رسی در بسیاری از سیستم‌های هیدروپونیک و برای رشد گیاهان مختلف استفاده می‌شود. فضای منافذ بزرگ بین ریشه‌ها اکسیژن رسانی را بهبود می‌بخشد و امکان برنامه ریزی بیشتر آبیاری را فراهم می‌کند. گیاهان سیستم ریشه ای سالم و قوی دارند و به سرعت رشد می‌کنند.

مزایا: تجزیه نمی‌شود، آب و مواد مغذی را نگه می‌دارد، PH خنثی، فضای منافذ بزرگ زهکشی و هوادهی را بهبود می‌بخشد.

معایب: برای از بین بردن گرد و غبار قبل از استفاده باید شسته و خیسانده شود، بسیار سنگین تر از سایر بسترها، حمل و نقل گران است، به سرعت خشک می‌شود.

بهترین استفاده در هیدروپونیک است اما در باغبانی ظروف برای ساکولنت‌ها و ارکیده‌ها محبوبیت پیدا می‌کند.

مکعب‌های پشم سنگ

مکعب‌های پشم سنگ از چرخاندن سنگ بازالت ذوب شده به صورت تشک‌های متراکم از الیاف دراز و در هم تنیده تشکیل می‌شوند. ساختار به دست آمده بی اثر است و برای حفظ مقدار بیشتری از رطوبت و اکسیژن کاملاً مناسب است.

پشم سنگ یک محیط محبوب است که در سیستم‌های کشت هیدروپونیک استفاده می‌شود، زیرا در تمام مراحل رشد گیاه، از شروع بذر تا برداشت، کار می‌کند.

مزایا: از نظر شیمیایی بی اثر، استریل، ظرفیت نگهداری آب بالا، قابل استفاده مجدد.

معایب: فیبرها به عنوان محرک پوست و چشم شناخته می‌شوند، pH قبل از استفاده باید تنظیم شود، کربن کمی برای جمعیت‌های میکروبی است.

بهترین استفاده برای هیدروپونیک، در درجه اول برای جوانه زدن بذرها و قلمه‌های ریشه.

خاک گلدان

همچنین به عنوان مخلوط گلدان شناخته می‌شود، خاک گلدان ترکیبی "بدون خاک" از اجزای مورد استفاده به عنوان بستر رشد در گلخانه‌ها و باغبانی ظروف است. فرمول دقیق بسته به گیاهان مورد نظر متفاوت است، اما معمولاً حاوی مخلوطی از پیت ماس یا نارگیل، مواد آلی (کمپوست، پوست درخت کاج و غیره)، پرلیت و ورمیکولیت است.

مزایا: ارزان، مقاوم در برابر تراکم، سبک وزن، به طور گسترده در دسترس، مواد مغذی خوب و احتباس آب.

معایب: کار با آن کثیف است، ممکن است برای عملیات کشت ارگانیک مناسب نباشد.

بهترین استفاده برای باغبانی کانتینری

خاک اره (براده چوب)

براده چوب مانند خاک اره و تراشه‌های چوب به دلیل در دسترس بودن بالا و هزینه کم، اغلب برای محیط کشت استفاده می‌شوند. آنها ویژگی‌های مشابهی با پیت ماس دارند، اما به عنوان محصول جانبی صنعت چوب، یک ماده پایدار و تجدید پذیر در نظر گرفته می‌شوند.

مزایا: منابع تجدیدپذیر، ارزان، حفظ آب خوب.

معایب: در طول زمان تجزیه می‌شود، ممکن است حاوی آفات یا مواد شیمیایی باشد، ممکن است نیتروژن را ببندد، خاک اره به سرعت در سیستم‌های هیدروپونیک فشرده می‌شود.